Türkiye’nin demografik yapısında son on yılda dikkat çekici bir dönüşüm yaşanıyor. Ülke genelinde yalnız yaşayan bireylerin sayısında gözle görülür bir artış kaydedilirken, bu durum geleneksel aile yapılarının evrildiğine işaret ediyor.
Elde edilen verilere göre, 2014 yılında toplam hane halkı içinde yalnız yaşayan bireylerin oranı %13,9 seviyesindeydi. Ancak yapılan projeksiyonlar, bu oranın 2025 yılına gelindiğinde %20,5’e ulaşacağını ortaya koyuyor. Bu artış, toplumun hane yapısındaki köklü değişimi ve bireyselleşme eğiliminin güçlendiğini net bir şekilde gösteriyor.
Uzmanlar, bu demografik değişimin sosyo-ekonomik pek çok nedeni olduğunu belirtiyor. Kentleşme, eğitim seviyesinin yükselmesi, kadınların iş gücüne katılımının artması ve evlilik yaşının yükselmesi gibi faktörler, tek kişilik hane modeline geçişin ivme kazanmasında etkili oluyor. Geleneksel geniş aile yapısından çekirdek aileye, oradan da giderek daha fazla tek kişilik hane modeline doğru bir geçişin yaşandığı ifade ediliyor. Bu durum, konut piyasasından sosyal hizmetlere kadar birçok alanda yeni ihtiyaçları beraberinde getiriyor.
